προς τα'κεί

Εκεί μυρίζουν δυνατά οι λεμονιές ,εκει που περπατούν αμεριμνα και ξενυχτουν γελώντας ,εκει που ειναι απείραχτοι ,εκει δεν ειμαι,δεν μιλώ ,δεν ξέρω,εκει στη χωρα που λειπω ,εκει που πάει το τρένο που δεν πρόλαβα, που δεν θα σε επισκεφτώ,εκεί που φευγει ο χρόνος,εκει που ζήλεψα, παγωτό που δεν αγόρασα,εκει που σε θαυμάζω στις δυο το απόγευμα,εκεί που δεν μ'έπαιξες μικρο,εκει που δεν με θέλησαν,εκει που έτρεμα όταν με ρωτησαν , πόθησα παγωσα ,δεν είχα τι να πω και τι να κάνω,εκεί πίσω απ'τη θάλασσα,πέρα απ'το νησί,εκει απέναντι άραγε πως να με ακούτε πώς να με βλεπετε;